f t g m
Copyright 2021 - @Lelienhuyze.nl

De RegenboogLelie extra editie juli 21 - bestuurswissel

 

Beste medebewoners,

Op 1 september is onze Algemene Leden Vergadering en kiezen we een nieuw bestuur. De redactie vond dat een mooie aanleiding om in gesprek te gaan met de kandidaat bestuursleden, hen te vragen naar hun beweegredenen en de plannen. Ook een mooi moment om met de huidige voorzitter Mark na te praten over zijn 16 jaar als voorzitter van onze VVE.

Veel leesplezier!

Redactie Regenbooglelie

 Inhoud:

In gesprek met Daphne en Leonie, kandidaat bestuur VVE

In gesprek met Pieter, kandidaat bestuur VVE

In gesprek met Mark van der Horst

 

In gesprek met Daphne en Leonie, kandidaat bestuur VVE

Hoe tof is het dat 2 dames zich kandidaat stellen voor het bestuur van ons VVE. Vrouwen in het bestuur zorgt voor een andere energie. Wie zijn ze? Waarom stellen ze zich kandidaat? En wat kunnen we verwachten?  Ze stellen zich samen kandidaat, ze willen de klus graag samen doen.

Wie ben je? Wat doe je in het dagelijks leven?

Daphne Huskens is getrouwd met Wim. Ze wonen al 17 jaar op ons kasteel. Net niet vanaf het begin. Ze zijn gestart op nr. 50, aan het binnenplein en nu al weer 2 jaar op nr. 37, aan de buitenring. Dat ze binnen het kasteel zijn verhuisd, maakt wel duidelijk dat het hier goed bevalt. Zowel Daphne als Wim zijn beide jurist. Daphne is gespecialiseerd in ondernemingsrecht en financiële zaken. Ze is arbiter voor de beroepsvereniging van medisch specialisten. Ze ontwikkelt samenwerkingsstructuren voor deze groep, die moeten leiden tot goed geoliede samenwerking en zo min mogelijk onenigheid. Naast deze job is ze ook nog toezichthouder bij een stichting voor geboortezorg, een woningcorporatie en een gezondheidscentrum. Zo houdt ze voeling met meerdere sectoren. En dat voor iemand die oorspronkelijk uit de vastgoedsector komt. 

Daphne: “Genieten van het leven is heel belangrijk voor mij. Ik loop niet voorop in de polonaise, maar hou ervan om met zogezegde ‘vriendelijke distantie’ het leven te bekijken”.

Leonie Wiering is getrouwd met Léon. Ze hebben samen dochter Nora van 5 en zoon Cies van 3. Cies is hier geboren, vlak nadat ze hier zijn komen wonen. Ze wonen sinds 3 jaar op het binnenplein op nr. 52. Leonie: “Léon komt oorspronkelijk uit Den Bosch en wilde hier graag naar terug. Mij sprak de omgeving erg aan: veel groen, lekker vrij, niet de drukte van de stad. Hier kun je je terugtrekken.”

Leonie werkt bij UWV afdeling Sociaal Medische Zaken. Ze is eindverantwoordelijk voor dienstverlening aan iedereen die bij Sociaal Medische Zaken een beroep doet op een uitkering, o.a. langdurig zieken en wajong-uitkeringen . Ze doet dit met een team van 40 medewerkers, bestaande uit artsen, administratief personeel, reïntegratiebegeleiders en arbeids-deskundigen.

Ze is afgestudeerd psycholoog en heeft in 2005 haar opleiding afgerond aan de Radboud-universiteit. Ze koos in 2010 voor het UWV om meer maatschappelijke betrokkenheid in haar werk te hebben.

Leonie staat positief in het leven. Ze is enthousiast en houdt van gekke onverwachte dingen.

Waarom wil je bestuurslid worden? En welke functie zou je willen?

Leonie: “Ik wil iets positiefs bijdragen aan de gemeenschap. Dan kan in een bestuursfunctie, maar ik heb dat ook al gedaan in de duurzaamheidscommissie. Maar nu er een bestuursfunctie vrij komt, bied ik mezelf aan. Ik ben van de praktische kant, dingen regelen, begeleiden. Daarom ga ik graag voor de secretarisrol.  Ik hoef niet zelf op de voorgrond te treden, maar faciliteer en ondersteun graag anderen. Uiteindelijk bepalen we samen het succes.”

Daphne: “Ik heb dezelfde drijfveer. Ik vind het leuk om dicht bij huis, in mijn eigen woonomgeving iets te doen. Zorgen dat het hier goed marcheert. Goed burencontact vind ik ook erg belangrijk. En de functie? Het maakt me niet zoveel uit, ik zou zowel voorzitter, penningmeester of secretaris kunnen zijn. Het is leuk om het nu te doen. Er zijn veel initiatieven, nieuwsbrief, bewegwijzering, duurzaamheid. Het gaat nu al de kant op, die wij voor ogen hebben. “

De filosofie van de dames: geen poolse landdagen op de VVE-vergaderingen, maar onderwerpen in commissies goed voorbereiden. Hierdoor krijgt iedereen de kans om ruimschoots mee te denken en hebben we minder gedoe in de vergaderingen.

Wat heeft deze gemeenschap nodig? Wat heeft onze vereniging voor bestuur nodig ?  

Daphne: “Saamhorigheid vind ik een belangrijk punt. We zitten hier best luxe, maar redelijk dicht op elkaar. Dan is het belangrijk om het goed met elkaar te kunnen vinden. Prettig samenleven, vind ik  wel een taak om extra te faciliteren.”

Leonie voegt nog toe: “Als bestuur moeten we ook laten zien wat er niet kan. We zijn geen politie-agent, maar het is wel onze taak om verbinding te creëren, maar ook lastige thema’s bespreekbaar te durven maken.”

Welke bestuurskwaliteiten breng je mee? Wat is jouw stijl?

Daphne: “Ik heb oog voor wat er speelt in een gemeenschap. En kan goed in schatten wat er nodig is om de boel bij elkaar te houden.”

Leonie: “En laten we niet vergeten dat we alle anderen nodig hebben, om een succesvol bestuur zijn.“

Daphne: “In onze woongemeenschap tref je alle soorten individuen. Mensen die voorop lopen of zich juist terugtrekken; nadenkers of doeners, enzovoorts. Juist het respect voor deze diversiteit van de ander zou moeten stimuleren om – in welke vorm ook - mee te doen. “

Leonie: “We willen een luisterend oor bieden, maar ook eerlijke feedback geven. We willen niet alleen de hardst roependen horen, maar alle bewoners de ruimte geven.”

Leonie en Daphne vinden niet dat het bestuur de probleemeigenaar van alles hoeft te zijn. Uiteraard zijn er de dagelijkse dingen, lopende zaken, budget, beheer wat onder het bestuur valt, maar ontwikkelingen kunnen goed voorbereid worden in commissies.

Wat waardeer je van het huidige bestuur? Wat zou je anders willen?

Leonie: “Ik waardeer de laagdrempeligheid van het bestuur. Kars was altijd goed aanspreekbaar. Ik ben twee keer bij Mark op de koffie geweest. Ton, die altijd druk is met technische zaken, en ook dingen oplost, waar wij geen weet van hebben. Wat ik anders zou doen is minder inhoudelijke discussies in lange mailwisselingen. Inhoudelijke onderwerpen bespreek je aan tafel. Ben je het niet met elkaar eens, doe dat dan face-to-face.”

Daphne: “Ik waardeer dat de huidige bestuursleden vanaf het begin de boel bestierd hebben. Ze zijn veel kinderziektes van het kasteel te lijf gegaan. Ze proberen nu nog vol energie om dat af te ronden, zodat een nieuw bestuur met een schone lei verder kan. Wat ik anders zou willen is om na 5-6 jaar een bestuurswissel te doen, niet zo lang te blijven. Dit is gezond en voor betrokkenheid is dat belangrijk.”

Daphne: “we willen ook nog eens de communicatie onder de loep nemen. Wat wordt via welk kanaal aan de bewoners gecommuniceerd? We zijn het er over eens dat informatie die voor iedereen geldt, via onze vastgoedbeheerder moet verlopen.”

Hoe zie je de betrokkenheid van de bewoners? Wat doen we goed? Wat zou je graag anders zien?

Leonie: “We zijn een vriendelijke gemeenschap. Je ziet dat terug op een zomerborrel, het samenzijn is fijn. En maak je b.v. een rondje langs de velden voor duurzaamheid, dan ontvangen de meeste mensen je met plezier. De recente schoonmaakactie was leuk; Het voelt goed om samen iets positiefs doen. Mimi met de hapjes, David met het ijs.”

Daphne: “Wat we slimmer zouden kunnen doen is nadenken over gezamenlijke investeringen in het gebouw. B.v. Het dak van het binnenplein vervangen, zou daar een goed voorbeeld van kunnen zijn.  De recente ontwikkeling van de Bewegwijzering vind ik een mooi voorbeeld. En….. af en toe wat inschietelijker zijn als je door je buren wordt aangesproken op b.v. het huishoudelijk reglement. “

Wat zijn de grootste uitdagingen de komende tijd?

Daar zijn de dames het roerend eens: verduurzaming van het kasteel. We doen het al goed met zonnepanelen en commissie Laadpalen. Maar er komt nog het moment dat we van het gas afmoeten. Hoe dan? En wanneer? Waterstof, warmtepompen. Als we hier niet tot gelijkgestemdheid komen, dan wordt het een moeizaam verhaal.

Je zou nu al moeten starten met het maken van een doorkijk – een soort MJOP -  voor keuzes voor de toekomst.  Maar hoe werkt dat dan in combinatie met de splitsingsacte. Kortom een boeiend thema, die een professionele aanpak vereist.

Hoeveel tijd verwacht je dat deze bestuursfunctie je kost?

Vergaderingen van het bestuur, afstemming met Panen, contact met de commissies.

De dames verwachten beiden circa 1 uur per week aan de bestuursfunctie te gaan besteden. En ondanks hun beider baan, hebben ze die tijd beschikbaar.

Levensmotto

Ter afsluiting vraag ik beide dames of ze een levensmotto hebben.

Leonie: “Uiteindelijk komt alles goed.” Ik heb geleerd dat wanneer je in zware tijden positief kan blijven kijken en durft te vertrouwen, dan komt het weer goed.

Daphne: “Carpe diem, pluk de dag. Met een drukke baan ben je vaak bezig met de waan van de dag. Ik pak eind van de dag mijn moment om terug te kijken op drie mooie dingen die dag hebben gebracht. En die dingen zitten in elke dag! En ik realiseer me dat dat voor ons, in onze woonomgeving gemakkelijk is, we zijn hier heel erg bevoorrecht …”

 

 

 

In gesprek met Pieter, kandidaat bestuur VVE

Wat gaaf dat we niet één, niet twee, maar drie!!! kandidaten hebben voor het bestuur van ons VVE. Vrouwen in het bestuur zorgt voor een andere energie. We zitten aan tafel bij Pieter Kemper. Wie is hij? Waarom stelt hij zich kandidaat? En wat kunnen we van hem verwachten als hij in het bestuur komt?

Wie is Pieter?

Pieter Kemper is getrouwd met Ine en wonen vanaf het begin op ons kasteel. Ze hebben twee volwassen zoons, die ook hier hebben gewoond, maar die ondertussen zijn uitgevlogen. Pieter is 65 jaar en sinds kort met pensioen, hij is een bezige bij; altijd sportief, houdt van afwisseling en leuke dingen doen.  Hij woont op de buitenring, nummer 31.

Pieter heeft geschiedenis gestudeerd; afgestudeerd in Joodse Europese geschiedenis. Hoe hebben de Joden zich verspreid over Europa,  wat maakte dat ze zo slecht zijn behandeld. Helaas was er na zijn afstuderen in de jaren 77-80 geen baan in te krijgen. Hij is de Finance-kant opgegaan en is dat zijn werkzame leven blijven doen.

Hij heeft lang bij de NS gewerkt als financieel controller en business controller en uiteindelijk Masterdata Specialist Finance. Maar ook heeft-ie 9 jaar in de medezeggenschap gezeten.

Pieter is een sportief baasje, barstensvol energie; hij is 20 jaar atletiektrainer geweest en vanaf zijn veertigste ook fanatiek hardloper geweest. ( 5x marathon en 61 x halve marathon) In zijn jeugdjaren was hij fanatiek wielrenner en schopte het zelfs in 1981 tot het NK wielrennen. ( eindigde in de achterhoede…)

Waarom wil je bestuurslid worden? En welke functie zou je willen?

Pieter: “Ik zit al 16 jaar in de kascommissie en weet dus wel wat van het reilen en zeilen van onze vereniging. Na 16 jaar wordt onderhoud een belangrijker thema. Er is een nieuwe generatie bewoners op het kasteel gekomen. En na 16 jaar zie ik toch wat zaken die me verbazen vanuit het huidige bestuur.

Tijd voor verandering; geef een nieuw bestuur de kans om het – op punten – anders aan te pakken.

Ik stel me verkiesbaar, omdat ik graag die kans wil hebben om met  frisse energie het bestuur mede vorm te geven. Maar ik zie ook graag een gezonde verkiezingsstrijd: ik doe hierbij een oproep aan meer kasteelbewoners om zich verkiesbaar te stellen. Hoe mooi zou het zijn, als er écht wat te kiezen is!

Na 16 jaar staan we voor belangrijke veranderingen om ons kasteel mooi en leefbaar te houden; het onderhoud vraagt meer aandacht, want de nieuwigheid is er vanaf. Duurzaamheid wordt een thema. En verder wonen we dicht op elkaar met allemaal eigen ideeën en meningen; daar horen spelregels bij, waar we elkaar best wat meer op mogen aanspreken.

En welke functie? Ik wil wel penningmeester worden. We hebben nooit een penningmeester in het bestuur gehad, en hebben die mijns inziens zeker nodig. Volgens de splitsingsacte is deze functie zelfs verplicht. “

Welke bestuurskwaliteiten breng je mee? Wat is jouw stijl?

Pieter: “Ik ben 6 jaar voorzitter OR geweest bij de NS. Dat was in het Fyra-tijdperk en ten tijde van de introductie van de OV-chipkaart. Twee geweldig ingewikkelde issues. Dat heeft me wat bestuurservaring opgeleverd met bestuurders , maar bijvoorbeeld ook met een keer overleg met een minister. En voorts zat ik in een adviesgroep van de SER en heb ik deel uit gemaakt van de deelnemersraad van een pensioenfonds. Dat breng ik mee.

Voorop staat dat we vooral met elkaar in gesprek gaan bij lastige onderwerpen. In bijna alle gevallen zo is mij gebleken zijn bijna alle mensen uiteindelijk heel redelijk. Maar in  gelukkig maar heel weinig gevallen lukt dat niet met gesprekken. Je mag van mij verwachten dat ik conflicten niet uit de weg ga. Maar ik ga wél voor een follow-up; een conflict laat ik niet smeulen.

Ik wil graag meer betrokkenheid van en met de bewoners. Ook met de bewoners, die je niet hoort, maar die wel bij onze gemeenschap horen. Om dat te bewerkstelligen, wil ik vaker in overleg met de leden; dat hoeft niet altijd een ALV te zijn, het kan ook anders, laagdrempeliger. Als bestuurder wil ik zeker aan de slag met de uitkomsten van de enquête; die heeft duidelijk gemaakt dat “oud zeer” nog smeult en aandacht nodig heeft. “

Wat waardeer je van het huidige bestuur?

Pieter: “Mark is een geweldige voorzitter. Ben ik jaloers op, zoals hij de vergadering leidt. In het begin heeft het bestuur zaken goed opgepakt en geregeld. Ze hebben de site www.lelienhuyze.nl opgericht. Ze hebben in het begin veel gedaan aan binding, bijvoorbeeld door de zomer- en nieuwjaarsborrel. Het is jammer, dat dit de laatste 6-7 jaren wat weggezakt is. “

Wat zou je anders willen?

Pieter: “De ALV-vergaderingen mogen transparanter. Wat mij betreft besluiten we op de vergaderingen alleen over punten, die op de agenda staan, waar iedereen zich op heeft kunnen voorbereiden. Dat hoort ook zo. Ik hou er niet van dat er in de rondvraag een belangrijk punt naar voren wordt gebracht, waar staande de vergadering een besluit over worden genomen. Dat zijn niet goed voorbereide besluiten en is evenmin transparant. En als je niet aanwezig bent, kun je zomaar met de gevolgen van zo’n besluit geconfronteerd worden. Bovendien dwingt dit tot een goede voorbereiding. En als het écht nodig is vaker dan één keer per jaar een vergadering.

Communicatie verdient absoluut meer aandacht. Besluiten via Panen, informeren via de Nieuwsbrief. Ik wil nadrukkelijk meer gebruik maken van de Nieuwsbrief om voortgang en ontwikkelingen met bewoners te delen en op te halen. Hoe staan commissies er bij? Wat gebeurt er met onderhoud en vernieuwing? En wat mij betreft komt er in elke nieuwbrief een kolom van het bestuur, die telkens door één van de bestuursleden wordt gevuld.

Ik wil me voor maximaal 6 jaar beschikbaar stellen voor het bestuur. Daarna heb je alles al een keer meegemaakt  en loop je het risico dat je minder scherp wordt. “

 

Hoe zie je de betrokkenheid van de bewoners? Wat doen we goed? Wat zou je graag anders zien?

Pieter: “We hebben een flinke kern met betrokken bewoners. Bewoners, die niks te beroerd zijn om mee te denken of de handen uit de mouwen te steken.

Ik heb al aangegeven dat ik graag álle bewoners zou willen bereiken, niet alleen degene die mondig zijn en voorop lopen. De enquête-resultaten zijn een mooi aanknopingspunt om mee te starten. “

Wat zijn de grootste uitdagingen de komende tijd?

Pieter: “Het kostenbesef binnen onze gemeenschap kan veel beter. Als kascontrole-commissielid weet ik dat we contracten hebben, die al jaren lopen, waarvan de uitvoering niet of onvoldoende wordt gecontroleerd. Daar mag wat mij betreft de stofkam door. Het klinkt kinderachtig, maar een beetje controle kan geen kwaad. Er zijn de afgelopen tijd uitgaven geweest, waarvan ik vind dat we wel heel gemakkelijk met de gevraagde ( hoge)  prijs akkoord zijn gegaan.

Tegelijk zullen we ook het onderhoud moeten aanscherpen. Ons kasteel is nu 16 jaar oud, en er komt slijtage. Waar is meer aandacht en dus geld voor nodig? Wat betekent dit voor het MJOP?.”

Ik vraag Pieter of duurzaamheid een thema wordt.

Pieter: “Duurzaamheid: wordt zeker een uitdaging. Maar ik verwacht niet dat we daar de komende 6 jaar al aan toe zijn. We moeten in Nederland vóór 2050 van het gas af. De gemeente Den Bosch moet hiervoor een planning aangeven; op welke wijze gaan we dat doen? En wanneer?

Individuele acties zullen er de komende jaren zeker zijn, maar de gezamenlijke duurzaamheidsuitdagng ‘van het gas af’ niet. Ik verwacht dat er rond 2030 de keuzes gemaakt zijn door gemeentes en dat we dan pas stappen kunnen maken. Eerst maar eens proefdraaien in aangewezen wijken  en de alternatieven goed testen.“

Hoeveel tijd verwacht je dat deze bestuursfunctie je kost?

Pieter: “Het belang is groot.  Ik wil en kan er zeker  2-4 uur per week insteken. ”

Levensmotto

Ter afsluiting vraag ik of Pieter een levensmotto heeft.

Pieter: “Beweeg, verwonder en ontdek. Bewegen is het leukste wat er is. Door te bewegen kom je op nieuwe plekken, ga je je verwonderen en ontdekken. Er is zoveel in de buurt om te ontdekken, maar dan moet je gaan bewegen.”

Joodse geschiedenis, struikelstenen

Als Pieter eenmaal op zijn praatstoel zit, gaat het over geschiedenis, Joodse geschiedenis. Als Pieter gaat bewegen, verwonderen en ontdekken – en of dat nou in Den Bosch is, of op vakantie in Roemenië – dan gaat hij daar op zoek naar de Joodse geschiedenis. Begraafplaatsen, schuilplaatsen, synagogen, mikva’s,  Tweede Wereldoorlog, noem maar op.

Hij vertelt enthousiast over Struikelstenen…

Pieter: “Oorspronkelijk heten ze “Stolpersteine” (stolpern betekent struikelen). Het is een initiatief van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. Kubusvormige betonnen stenen met een messing bovenplaat, met daarin tekst gegraveerd. De stenen worden geplaatst in het trottoir voor de huizen waaruit Joden zijn verdreven en vermoord. De meesten hebben geen graf, maar op deze manier hebben ze een naam en daardoor blijven zij in herinnering bestaan. Door deze Struikelstenen verandert een wandeling in een doodgewone straat opeens in een reis door de geschiedenis.

Ook in Den Bosch vind je Struikelstenen. Kijk maar eens op www.struikelstenen-shertogenbosch.nl. Wat kleinschalig begon, is op dit moment uitgegroeid tot meer dan 90.000 stenen in heel Europa. “

Geschiedenis, de studie waarmee Pieter zijn volwassen leven begon, heeft hem na zijn pensionering weer gegrepen. Binnenkort een artikel in de nieuwsbrief??

 

 

 

In gesprek met Mark van der Horst

We zitten aan tafel bij Mark van der Horst. Na 16 jaar hangt hij zijn pet van voorzitter VVE Leliënhuyze aan de wilgen. Hij gaat binnenkort verhuizen èn er zijn 3 kandidaten, die plaats willen nemen in het bestuur. Tijd om de balans op te maken.

Wie ben je wat doe je in het dagelijks leven?

Mark is 56 jaar, woont op de buitenring, nummer 23 en heeft drie dochters. Hij woont samen met Anette, die 4 jaar geleden hier is komen wonen.

Hij werkt in een bedrijfstak, die je niet zo vaak hoort, namelijk Corporate Finance/M&A waarbij M&A staat voor Mergers and Acquisitions (fusies en overnames). Het bedrijf (www.shurman.com) heeft hij samen met twee collega’s in november 2020 opgericht en kent een vliegende start.

Wat doet iemand die werkzaam is in de corporate finance/M&A. M&A, Bij M&A worden bedrijven of bedrijfsonderdelen samengevoegd, gesplitst, gekocht en verkocht met als doel om het bedrijf sneller te laten groeien. Shurman begeleidt bedrijven bij de aankoop, verkoop van bedrijfonderdelen dan wel het gehele bedrijf of bedrijfsonderdeel en helpt ook met het vinden van de juiste bedrijfsfinanciering als dit nodig is om het bedrijf sneller te laten groeien. . Mark doet dit vooral in de Tech-sector. Denk dan aan ICT, PSP (payment service providers, het afrekenen op websites), software, eigenlijk alle bedrijven waar een technologiecomponent aan vast zit.

Hoe kijk je terug op je tijd op Leliënhuyze?

Mark: “Ik heb hier 16 jaar met heel veel plezier gewoond. Het is een prettige woonomgeving. Zeker in de beginjaren heb ik veel saamhorigheid ervaren met de medebewoners. Het zal mee hebben gespeeld, dat we allemaal nieuw waren en allemaal voor dezelfde vraagstukken stonden. We hebben ook nog steeds contacten met oude bewoners, die Leliënhuyze verlaten hebben.

En mijn drie dochters zijn hier opgegroeid. Voor hen zal dit het ouderlijk huis blijven. We hebben veel meegemaakt in dit huis; goede en minder goede dingen. 

Ik ga verhuizen naar een heel gaaf huis in de binnenstad van Den Bosch, maar ik laat hier wel veel achter.”

Hoe lang ben je voorzitter VVE geweest?

Mark: “Ik ben vanaf dag 1, nu meer dan 16 jaar, voorzitter geweest van de VVE. Nadat de woningen in 2005 zijn opgeleverd, was er in juli een eerste vergadering van de VVE. Niks was nog geregeld en er speelde wel het een en ander. Tijdens die eerste VVE-vergadering zaten alle nieuwe huiseigenaren bij elkaar. Er moest een voorzitter worden gekozen, maar er was weinig animo; er stond niemand op. Ik heb toen mijn hand opgestoken.”

Waarom wilde je voorzitter worden?

Mark: “Er waren veel dingen die speelden, die ons allemaal troffen. Ik wilde dat zaken in zo’n nieuw complex goed geregeld zouden worden. En bij gebrek aan concurrentie, ben ik voorzitter geworden.

Mijn ervaring heeft me geholpen. In mijn werk heb ik altijd in directies gezeten, met vakbonden onderhandeld, altijd belangentegenstellingen.” 

Hoe kijk je terug op je tijd als voorzitter?

Mark: “Mijn tijd als voorzitter was enerverend. De eerste jaren heb ik het bestuur samen gedaan met Wim van de Kerkhof. Zoals gezegd er lagen best grote vraagstukken, onder andere de oplevering van het complex. Maar ook de bijdrages aan de VVE moesten worden vastgesteld, er was geen huishoudelijk reglement, er was geen MJOP.

Daar kwam bij dat we in het begin werkten met een beheerder, aangesteld door Heijmans. Daar waren we niet erg tevreden over. Na een paar jaar hebben we van deze beheerder afscheid genomen en is Panen in beeld gekomen.

Ik vond het altijd leuk om de VVE-vergadering voor te zitten. Mijn grootste uitdaging was telkens om te zorgen dat het voor 67 woningeigenaren leefbaar blijft. Ik heb altijd gezorgd, dat de sfeer goed is gebleven, dat issues oplosbaar bleven.

Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken. Het belangrijkste is om in gesprek te blijven met elkaar. Veel discussies op de vergaderingen gingen over huishoudelijk reglement en de handhaving daarvan. Mijn credo: blijf met elkaar in gesprek. Wat heb je er zelf aan gedaan? Heb je de persoon zelf aangesproken?

(Lachend…) Ik realiseer me dat ikzelf niet het braafste jongetje van de klas was. Ik parkeer nog steeds mijn auto voor de deur.  Niemand heeft daar toch last van? Ik realiseer me dat dat op de hoek-pleintjes wat lastiger ligt. Maar blijf daarover met elkaar in gesprek.

Als ik terug kijk op 16 jaar dan waren de hoogtepunten de gezamenlijke feesten. “

Waar ben je het meest trots op als bestuurder?

Mark: “Dat we al die jaren gezond financieel hebben gedraaid. Het onderhoud was altijd oké. We hebben een solide beleid gevoerd. En we hebben het als bestuur en bewoners 16 jaar met elkaar uitgehouden, zonder grote incidenten.

Er speelden weinig écht belangrijke thema’s. Dat bleek ook wel uit de vaak lage opkomst bij de VVE-vergaderingen. Kennelijk was het de moeite niet om naar de vergadering te komen.

Het laatste waar we als oude bestuur nog mee bezig zijn is een aantal garantie-items met Heijmans. We weten wat de zwakke plekken zijn, m.n. op het binnenplein. De aansluiting van het plein op de arcades is gevoelig voor werking en scheurvoegen. We willen een voorstel met Heijmans voorbereiden voor de VVE-vergadering, zodat we dit kunnen afhandelen. “

Wat is goed en minder goed gegaan in oude bestuurstijd?

Mark: “Ik realiseer me dat de communicatie door het bestuur de laatste jaren beter had gekund. Voorheen voldeed het om nieuwtjes te plaatsen op de Website www.lelienhuyze.nl. Er is een whatsapp groep bijgekomen, waarop meer werd gecommuniceerd. De recent gehouden enquête maakt duidelijk dat veel issues opnieuw de kop op steken.

Ik heb te laat ingezien dat er een nieuwe lichting bewoners is gekomen, die de geschiedenis van 16 jaar niet kent, en waardoor de behoefte aan communicatie is toegenomen.

Hoeveel tijd heb je besteed aan deze functie?

Mark: “De tijdbesteding gaat in fases. We hebben altijd veel gedelegeerd aan werkgroepen en commissies, dat scheelde. Ik hield rekening

met ongeveer 2 dagen per maand. Het is in de praktijk veel meer geweest. Op de achtergrond ben je immers altijd bezig en betrokken bij alle activiteiten.”

Wat zijn de grootste uitdagingen de komende tijd?

Het kasteel is nu ruim 15 jaar oud. Dit zal merkbaar zijn in onderhoud en technische installaties. Dit zal meer aandacht nodig hebben dan in de achterliggende periode.

Verder zal verduurzaming een belangrijk item blijven. Zonnepanelen verschijnen er steeds meer, maar er zal nog meer nodig zijn in het kader van de energietransitie.

Wat wil je het nieuwe bestuur meegeven?

Mark: “Wat girlpower zal onze gemeenschap goed doen; vrouwen zorgen voor een andere dynamiek. Maar ook super dat Pieter zich verkiesbaar heeft gesteld. Een nieuw bestuur zal nieuw elan brengen. Een nieuw bestuur zal de flexibiliteit moeten hebben om een aantal van de oude discussies opnieuw te doen.

Er zullen altijd zaken blijven waarvoor geen oplossing mogelijk is. Het belangrijkste voor een bestuur is om tegengestelde belangen bespreekbaar te houden en tegelijk de boel bij elkaar te houden. Maar bovenal zal een nieuw bestuur een eigen stijl hebben. Dat is alleen maar goed. “

Wat zouden ze hetzelfde moeten blijven doen?

Mark: “De borrel na de vergadering erin houden. Dit heb ik altijd een heel waardevol moment gevonden.”

En wat zou anders moeten?

Mark: “Zoals al eerder gezegd, zal communicatie met de bewoners beter moeten. Specifiek zal er aandacht moeten zijn voor nieuwe bewoners, om ze mee te nemen en in te wijden in alles wat er op het kasteel speelt.”

Tot slot

Het is bijna half acht als we aan het einde van ons interview zijn en Anette thuis komt. Anette was niet bij het interview aanwezig, maar bevestigde spontaan, waar het interview over was gegaan: “Mark, je was best trots om voorzitter te zijn van de VVE. Je vertelde  vaak aan vrienden en familie wat je allemaal meemaakte. Maar op hetzelfde moment vond je het ook wel eens lastig. We horen wel vaak van bewoners dat je een goede voorzitter was. En je hield de boel bij elkaar. Ik ben trots op je!”

 

 

 

Colofoon:

De redactie wordt gevormd door Els Niessen en Pieter Kemper. Heb je een bijdrage? Wil je op de verzendlijst voor de nieuwsbrief? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.