f t g m
Copyright 2021 - @Lelienhuyze.nl

De RegenboogLelie nr 5, maart

 

 

Inleiding.

 Beste medebewoners. Alweer een Nieuwsbrief. En we willen  in deze Nieuwsbrief even wat langer stil blijven staan bij de opzet en achtergrond. Voor wie doen we het en wat willen we bereiken? Dat zal bij sommigen mogelijk als controversieel worden ervaren, maar dat doen we met een bepaald doel.

Ongemakkelijke onderwerpen gaan we niet uit de weg. Daarover verder in het artikel “opzet en doel van de Nieuwsbrief”.

Verder gaan we deze keer uitgebreid in op de Splitsingsakte en het HuisHoudelijk Reglement (HHR). We merken dat er nog steeds onduidelijkheden leven over verschillende zaken.

En iedereen zal natuurlijk reikhalzend uitkijken naar de uitkomsten ven de enquête. Daar komen we heel binnenkort met een speciale editie mee uit.

Opzet en doel van de Nieuwsbrief ( van de redactie).

Deze Nieuwsbrief is in najaar 2020 opgezet als een poging wat meer verbinding te brengen tussen de vele bewoners van ons mooie kasteel. Maar ook om een communicatiemiddel te zijn over de lopende dagelijkse zaken in ons kasteel. Bijna 16 jaar staat dit kasteel er nu en het is nog steeds een parel in de Haverleij. Wat we gezien hebben is dat de ons omringende kastelen al veel langer communicatiemiddelen hebben ( anders dan whatsapp) zoals een maandelijks periodiek. En het leek hier de laatste tijd allemaal wat minder te worden met de persoonlijke contacten. Natuurlijk heeft de Corona pandemie niet geholpen om het contact onderling wat te verstevigen. Maar er kwamen ook geluiden van nieuwe bewoners die zich verbaasden over het geringe contact dat zij ervaren hebben bij aankomst. Er was geen duidelijke ontvangst, zij moesten zelf maar uitzoeken bij wie ze moesten zijn met vragen over de techniek, de dagelijkse gang van zaken en een aantal andere regels. Typerend  vond ik zelf dat toen ik in de whatsapp in oktober het initiatief van de Nieuwsbrief aankondigde en iedereen uitnodigde om mee te doen en te denken, dat er welgemeend 2 aanmoedigingsreacties kwamen.  Ik ben toen maar begonnen met de Nieuwsbrief en inmiddels hebben 35 bewoners zich aangemeld. Blijkbaar voorziet deze wel in een behoefte.
Met deze Nieuwsbrief willen we zoveel mogelijk bewoners van Leliënhuyze bereiken en ook uitnodigen om een bijdrage te leveren. Omdat we met 67 woningen en circa 200 mensen leven, betekent dit ook 200 meningen over van alles en nog wat. En dat is ook goed, want diversiteit verlevendigt de boel. Dat betekent ook dat we podium willen zijn voor iedereen. Wel natuurlijk met in achtneming van de normale fatsoensregels, maar geen enkele vorm van censuur. Iedereen moet een bijdrage kunnen leveren. Daar bieden we dan ook alle ruimte voor.
Ook als wij als redactie er persoonlijk wel echt anders naar kijken en soms een diametrale mening over een situatie hebben. Alleen op deze wijze kunnen we in gesprek met elkaar en begrip opbrengen voor  de ander.
In deze Nieuwsbrief vind je een bijdrage van een bewoner met een grote hond. Menigeen vraagt zich wel eens af of dat wel goed gaat, wij ook. Maar vanuit de hierboven geschetste gedachte vinden we dat iedereen de kans moet krijgen om de ruimte te krijgen om uit te leggen waarom hij/zij dit of dat doet. Daarom deze bijdrage.
Vragen en opmerkingen?
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Don’t judge a book by its cover

Door Arnt Haanappel

Onlangs kreeg ik een Whatsappje van een medekasteelbewoner of ik een keer tijd had om e.e.a. te bespreken. Geen probleem natuurlijk, want we wonen tenslotte in hetzelfde kasteel en praten mèt elkaar is altijd beter dan praten óver elkaar, toch?

Alleen dat “e.e.a.” ging over onze honden…. Oei…. dacht ik…. toch niet (weer) iemand die het gedrag van onze honden uitsluitend en alleen veroordeelt, afgaand op uitsluitend de buitenkant? Want daar zijn er al te veel van…..

Niets bleek minder waar! Deze medekasteelbewoner had namelijk oprechte interesse in waar onze honden vandaan komen, wat ik met honden heb en wat nodig is om samen ervoor te zorgen dat we in dezelfde woonomgeving samen ons eigen ding kunnen (blijven) doen. We hebben een meer dan bijzonder openhartig en eerlijk gesprek gehad waarbij wederzijds respect en acceptatie de boventoon voerden. “Waren er maar meer mensen zoals jullie”, werd zelfs gezegd. Waarom? Omdat het is opgevallen hoe serieus wij bezig zijn met onze honden: altijd afstand nemen, altijd naar de overkant van de weg gaan als een fietser, hardloper e.d. je tegemoet komt, altijd wachten wanneer er een andere hond aankomt, altijd aandacht vragen van onze hond bij het naderen van (voor hem overmatige) prikkels zoals spelende kinderen, stepjes, bezorgauto’s e.d. En bovendien altijd aangelijnd!

Wauw, dit is toch wel even heel wat anders dan dat ik gewend ben, want deze medekasteelbewoner begreep juist wel volledig de situatie en wilde oprecht weten wat & hoe te moeten reageren op mijn honden. Normaal gesproken word ik namelijk met de nek aangekeken als ik met onze honden loop…. En ergens kan ik me daar wel e.a. bij voorstellen, want laten we eerlijk zijn: ikzelf ben vrij nors als ik met een van mijn honden loop; puur, omdat ik hem geen enkele kans wil geven om te fixeren en uit te vallen en dus door wil lopen om de afstand z.s.m. te vergroten. Bovendien is het nogal indrukwekkend wanneer hij uitvalt en stuitert, dusdanig dat ik hem recht in zijn ogen kan kijken zonder zelf te hoeven bukken. Tel daarbij het geluid op wat hij voortbrengt en de optelsom die wordt gemaakt, komt uit op het (ver)oordeel van een agressieve hond die niet onder controle is…… maar als ik nu eens vertel dat dat uitvallen een reactie is vanuit onzekerheid en angst? En dat menige (menselijke) reactie vaak vanuit onwetendheid dan wel onbegrip voortkomt?

Voordat ik ga uitleggen hoe & wat, eerst even een klein stukje over wat ik met honden heb: ik ben opgegroeid met Rottweilers, ben gediplomeerd kynologisch instructeur (opleiding succesvol afgerond aan de Martin Gaus Academie, een van de slechts 7 geaccrediteerde opleidingsinstituten in Nederland) en ben benoemd door de Raad van Beheer. Dat laatste betekent dat ik jaarlijks bij- en nascholing moet volgen om de benoeming te behouden. Ook ben ik bezig met de (vervolg)opleiding tot kynologisch gedragstherapeut en werk ik samen met Stichting Rottweiler Nederland, waar ik o.a. herplaatsingen begeleid. Bovendien geef ik iedere week les bij een hondenschool en word daar geregeld ingezet bij “moeilijke” honden. Daarnaast werk ik met honden met een gedragsprobleem vanuit mijn eigen praktijk; honden zoals een Boerboel, Cane Corso, Bordeaux Dog, American Stafford of Rottweiler en altijd in hun eigen omgeving en leefsituatie.

Juist door mijn praktijk en praktijkervaring kan ik me heel goed voorstellen dat er “enige terughoudendheid” is naar in ieder geval een van mijn honden. Dat begrijp ik en dat snap ik. Het enige wat ik (terug) vraag is een stuk begrip en de wetenschap dat wij weten wat te doen en hoe om te gaan met onze honden.

Want onze Rico, zo heet die stuiterbal namelijk, is met 6,5 maand acuut bij zijn eerste eigenaar weggehaald en kortstondig bij een opvanggezin terecht gekomen. Na goed overleg hebben we hem bij ons genomen, in de wetenschap dat er behoorlijk wat tijd en energie nodig is om deze hond weer hond te laten worden. Heel in het kort (en wat achteraf pas bleek): Rico heeft geen opvoeding gehad, geen training, geen socialisatie en heeft geen genegenheid of geborgenheid gekend. Wat dan wel? Hij is met harde hand “opgevoed”, achterin een tuin gedaan wanneer hij “vervelend” werd en het meest erge… hij is geslagen! Dat dit enorme gevolgen heeft gehad (en nog steeds heeft) voor o.a. zijn persoonlijkheid en zijn gedrag, mag duidelijk zijn. Alles wat een pup nodig heeft om uit te groeien tot een stabiele volwassen hond, heeft hij niet gehad. Zijn vertrouwen in mensen was 0, toen wij hem kregen. Zijn wantrouwen naar andere honden (behalve onze andere hond) was/is zeer groot. Vrij vertaald is hij iemand die gediagnostiseerd is met o.a. ADHD, autisme en PTSS, waarbij geen medicijn gegeven kan & mag worden, maar waarbij wel tijd en geduld zijn wonden kan helen.

Oftewel: in 6,5 maand is hij verkloot! En dan duurt het vaak het tienvoudige voordat een hond redelijkerwijs weer ècht hond is. En daar komt ècht nogal wat bij kijken, niet alleen kennis & inzicht van hondengedrag, lichaamstaal en doorgronden van de motivatie en emotie van de hond, maar ook managen van de omgeving, stressniveau reduceren, noem maar op. Je kunt in 6 maanden een hond verkloten, terwijl het soms wel 6 jaar duurt voordat die hond weer hond is. Nagenoeg iedereen vergist zich in de tijd die hiervoor nodig is. Als ik hem nu vergelijk met toen hij net bij ons was, is er een wereld van verschil. En we zijn er nog niet, maar gelukkig wel een heel eind op de goede weg.

En juist dat managen van de omgeving is een van de meest moeilijke dingen, want de omgeving heb je veel minder tot soms geen invloed op en bestaat maar al te vaak (en ook niet altijd) uit de zogenaamde “Hij doet niets”-mensen…. de “Hij doet niets”-mensen zijn bijvoorbeeld mensen die vinden dat iedere hond iedere andere hond maar gewoon leuk moet vinden en/of die niets anders kunnen dan vanuit hun eigen referentiekader observeren/concluderen en/of die klakkeloos te pas en te onpas hun hond maar gewoon los doen en/of die direct een vooroordeel hebben over honden die anders zijn.

Honden die anders zijn, hebben toch echt evenveel recht om te wandelen, te snuffelen en te leven. Bovendien zie ik maar al te vaak honden die exact hetzelfde gedrag vertonen als een van mijn honden, maar dat is blijkbaar niet erg….. dus zo anders zijn ze ook weer niet.

Het te pas en te onpas de hond los doen, gebeurt helaas ècht overal en ook/zelfs in en rond ons kasteel. En dat terwijl in Nederland een aanlijnplicht geldt, tenzij anders is aangegeven. In de Haverleij zijn er 3 loslooproutes, maar helaas houden maar bar weinig mensen zich daaraan. Hoe vaak ik wel niet alles op alles heb moeten zetten om ervoor te zorgen dat niet een of ander ongeleid en niet-luisterend projectiel onze Rico (maar ook onze Dana) aanvloog…. en ik te horen kreeg “Hij doet niets, hoor”… Als “Hij doet niets” betekent dat er geen bloed vloeit, dan klopt dat inderdaad. Maar men gaat volledig voorbij aan de negatieve leerervaring die wordt opgedaan door beide honden en die zich blijft opstapelen bij iedere herhaling met alle gevolgen van dien.

Google op “hondenetiquette” en een van de eerste hits die je tegenkomt, is een heel goed artikel op doggo.nl. Voor iedere hondenbezitter, wat mij betreft, verplichte kost: Hondenetiquette: voor meer begrip en minder ergernissen - Doggo.nl. En zo zijn er nog veel meer hele goede en interessante artikelen.

Het laatste gedeelte van het gesprek, namelijk wat nodig is om samen ervoor te zorgen dat we in dezelfde woonomgeving samen ons eigen ding kunnen (blijven) doen, bleek nog fantastischer en eindigde in dat we binnenkort een afspraak maken, zodat ik niet alleen deze medekasteelbewoner, maar ook een aantal andere bewoners op laagdrempelige wijze mee mag nemen in hoe om te gaan met honden, waarbij sowieso “gepaste afstand” de sleutel is tot succes. En “gepaste afstand” is veel meer dan de huidige “Corona-1,5-meter”…..

Waar ik mee wil afsluiten, hoewel ik nog ontzettend veel meer kan vertellen over honden, gedrag, lichaamstaal, hoe om te gaan met honden in het algemeen etc., is het volgende: mochten er mede-kasteelbewoners zijn die graag in persoon een keer willen praten hierover zoals mijn medekasteelbewoner fantastisch deed, en daar ook oprecht voor openstaan, stuur me een berichtje en dan kom ik langs. Je kunt namelijk beter praten mèt elkaar dan over elkaar!

Mijn emailadres is Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en mijn telefoonnummer is 06 – 50 270 756.

Groet,
Arnt Haanappel

Eigenaar van Dana en Rico

 

De Splitsingsakte en het Huishoudelijk Reglement.

Er leven vaak veel vragen over de splitsingsakte en het HuisHoudelijk Reglement (HHR). In deze uitgave doen we een poging om een en ander uit te leggen. Ons gebouw met alles erop en eraan is in 2004 en 2005 gebouwd. Oplevering van de woningen vond successievelijk plaats  vanaf mei 2005 en liep de zomer van 2005 door. Eind september waren alle woningen opgeleverd. Alle kopers, ook recente,  hebben bij de aankoop de splitsingsakte ontvangen. Maar wat is een splitsingsakte, wat staat erin en waartoe dient deze? Omdat ons gebouw een complex is met wooneenheden maar ook gemeenschappelijke delen zoals de garage, maar ook de poort en toegang, is er een splitsingsakte opgesteld door de notaris.
De splitsingsakte geeft een omschrijving van het gebouw, van de appartementen, de grootte en welk aandeel de eigenaar heeft in het totaal van de stemmen. Het geeft ook een omschrijving van de gemeenschappelijke delen weer. De splitsingsakte regelt verder de wijze waarop moet worden omgegaan met de gemeenschappelijke delen, het onderhoud aan de appartementen.
Zo is bijvoorbeeld de grond binnen de muren privé eigendom van alle leden maar wel weer openbaar terrein: iedereen mag naar binnen. Er gelden echter wel weer onze huisregels binnen de muren : ons HHR.

Burenruzies over onderhoud bij lege pot van de VVE

Voor de wijze waarop de VVE bestuurd moet worden is het splitsingsreglement van toepassing.( Is onderdeel van de splitsingsakte). Maar ook dat er een Vereniging van Eigenaren (VVE) moet worden opgericht. Wij vormen dus een vereniging en alle eigenaren zijn lid.  Het is een vereniging en alle leden hebben stemrecht op basis van de “gewicht ”van hun stem. Die “gewichten”,  breukdelen geheten, variëren per woning: hoe groter de woning des te groter het breukdeel.

Het onderhoud in ons kasteel is op een bijzondere wijze geregeld. Voor de gemeenschappelijke delen zijn we collectief verantwoordelijk. Gemeenschappelijke delen zijn het binnenplein, de garage en de pleintjes, maar ook de toegang ( poort en slagbomen). Voor de woningen geldt dat het onderhoud een individuele zaak is. Schilderen, dakonderhoud moet iedere bewoner dus zelf in de gaten houden en organiseren. Voor de torens geldt echter dat het onderhoud daarvoor is geregeld in een verplicht Meer Jaren Onderhouds Plan (MJOP) en zijn de eigenaren van de torens eraan gehouden om maandelijks bij te dragen aan de vorming van dat MJOP.  Door de vorming van dit MJOP kunnen grote uitgaven ten behoeve van vervanging ( zoals nieuwe liften) betaald worden wanneer dit nodig is. Bij onze VVE is er dus een specifiek onderhoudsfonds alleen voor de torens en voor de gemeenschappelijke delen, zoals de garage en de bestrating.
Het bijzondere in ons geval is dat besluiten over de vorming en  van de MJOP’s van de torens maar ook over de uitvoering en aanbesteding van het onderhoud, ALV besluiten zijn. Elk lid mag hierover meebeslissen, dus ook de eigenaren van binnen en buitenring woningen. Voor de torens geldt dat zij geen aparte VVE vormen maar deel uitmaken van het geheel.

De algemene Ledenvergadering (ALV)
De ALV is het hoogste orgaan binnen onze VVE. Daar ligt de werkelijke macht.
De ALV wordt gevormd door alle leden van de VVE. De ALV neemt de belangrijke besluiten over investeringen, goedkeuring van de jaarrekening, wijzigingen aan het huishoudelijk Reglement etc…
Het dagelijks bestuur is gekozen en benoemd door de ALV. Jaarlijks legt het bestuur verantwoording af over het door haar gevoerde beleid. Het bestuur bestaat bij ons uit leden van de VVE, maar dat hoeft niet altijd. De kascommissie controleert namens de ALV de jaarstukkenvan het bestuur. Dat gaat met name over de financiën.  De kascommissie geeft zelf geen oordeel maar adviseert de ALV. De ALV neemt vervolgens het besluit om het bestuur te dechargeren of niet.

Wat mag het dagelijks bestuur (DB)?
Het dagelijks bestuur, het woord zegt het al “dagelijks”, is belast met de dagelijkse dingen zoals het betalen van de energierekening, het zorgen dat er verzekeringen worden afgesloten en het onderhoud aan de gemeenschappelijke zaken, zoals bijvoorbeeld de slagbomen. Het DB doet dit in vele gevallen niet zelf, maar zorgt dat het gebeurt. Zij geeft opdracht aan de schoonmaker, de reparatie van de slagbomen, het groenonderhoud etc. Voor deze zaken heeft het DB een mandaat van de ALV. Voor grote belangrijke zaken moet het DB eerst goedkeuring vragen aan de ALV. Wij hebben een bedrag van € 7.500,- opgenomen als maximum bedrag waarover het bestuur mag beschikken per geval zonder eerst vooraf toestemming te vragen aan de ALV. Er zijn een paar uitzonderingen hierop.

De VVE Beheerder :  Panen.
Vrijwel elke VVE heeft het beheer van de dagelijkse gang van zaken uitbesteed aan een VVE Beheerder. Wij doen dat bij Panen in Ammerzoden. Zo’n VVE beheerder neemt het DB veel werk uit de handen zoals het financieel beheer, het innen van de maandelijkse bijdragen, het maken van de jaarrekening, het DB ondersteunen bij het zoeken naar een goed bedrijf voor bijvoorbeeld het grasonderhoud, het betalen van de rekeningen, maar nog veel meer zaken, zoals bijvoorbeeld het faciliteren van de portal van onze website. Zij is vaak ook vraag- en meldpunt  voor VVE leden.
De rol van Panen blijft echter  altijd die van uitvoerder in opdracht van het DB en de ALV.

Het huishoudelijk Reglement.


Zoals eerder aangegeven bestaat onze Splitsingsakte uit de akte die het gebouw omschrijft de appartementsrechten en de breukdelen. We kennen ook een splitsingsreglement ( onderdeel van de splitsingsakte)  dat de spelregels beschrijft van de VVE zoals onderhoud, stemrecht, breukdeel en de financiën.
Daarnaast kennen we ook nog een Huis Houdelijk Reglement (HHR) dat “huishoudelijke” zaken regelt, parkeren van fietsen auto’s, geluidsoverlast en bijvoorbeeld de kleur van de zonneschermen. Veel van dit soort zaken vind je ook terug in het Splitsingsreglement/Akte.
De splitsingsakte is een notarieel stuk, het HHR niet. Eigenlijk is het HHR een aanvulling op de splitsingsakte.

Het HHR mag niet in strijd zijn met de splitsingsakte. Indien dat wel het geval is, dan gaat de juridische kracht van de splitsingsakte vóór het HHR en is het HHR op dit punt nietig.
Ons HHR is gebaseerd op het modelreglement van 1992.  Er zijn later nieuwe versies van dit modelreglement gemaakt, maar wij werken nog met de versie van 1992.

 

Opschoondag 20 maart

Door John Branderhorst

De voorjaarsschoonmaak of grote schoonmaak werd aan het einde van de winterperiode uitgevoerd en is in Nederland jammer genoeg in onbruik geraakt.

Op het moment dat de eerste zonnestralen in het huis kwamen en men daardoor kleine stofdeeltjes zag opwaaien, was het juiste moment aangebroken om het hele huis eens goed schoon te maken. Systematisch - kamer voor kamer - ging men te werk. Geen kamer bleef gespaard.

Alle kasten werden leeggeruimd en van binnen goed schoongemaakt. Het kastpapier werd, indien noodzakelijk, vervangen. Voordat men de kast weer inruimde werd deze eerst van de muur gehaald om achter en onder de kast alles goed schoon te maken en houten kasten werden goed in de boenwas gezet.

Ook de inhoud kritisch bekeken en goed schoongemaakt. De glazen en het servies, dat men niet dagelijks gebruikte, werden afgewassen. Kleding werd kritisch nagekeken en boeken, papieren en documenten werden zorgvuldig geordend. Het liefst werden de kamers ook opnieuw behangen en gewit.

Uit de slaapkamer werd ook de matras naar buiten gebracht, om deze goed met de mattenklopper uit te kloppen. De keukenbadkamer en toilet kregen dezelfde behandeling als de kamers, hier werden ook de tegels van de muren zorgvuldig afgewassen.

Een voorjaarsschoonmaak nam meestal meerdere dagen in beslag en was zeer zwaar werk. De oorspronkelijke noodzaak die bestond uit onder andere kolenkachels, beperkte stofzuigmogelijkheden en meer mensen in een huis maakte een voorjaarsschoonmaak noodzakelijk. Aldus Wikipedia.

In Coronatijd hebben veel mensen inmiddels hun woning kritisch onderworpen aan een inspectie en naar verluid en eigen ervaring is er veel naar de milieustraat, kringloop, familie, vrienden of kennissen gegaan.

In ons kasteel is enige jaren geleden onder bezielende leiding van Pieter Kemper onze buitenruimten onder handen genomen. Dat was een succes, want jong en oud deden mee en daarna een leuke “versnapering” in de vorm van snoep, een drankje en wat hapjes. Door Corona is dit vorig jaar uitgebleven, maar we kunnen dit jaar niet echt meer achterblijven. Geen organisatie, maar ieder persoonlijk kijkt wat er nodig is.

Wat staat er dan te doen: Op zich is het belachelijk dat we ons moeten realiseren dat we slechts een dag per jaar aandacht besteden aan ons kasteel. Het zou voor eenieder altijd een punt van attentie moeten om de ruimte in en om ons huis schoon te houden. Geen vuil, bladeren, mos en ander ongerijmdheid, maar “unne skône bauw”, zoals men dat in het Brabantse dialect veelal wil uitdrukken. Denk daarom eens aan:

  • Iedere eigenaar van zijn parkeerplaats ontdoet zijn plek van rommel, bladeren enz.,
  • Iedere eigenaar kijkt of de verlichtingsamanturen schoongemaakt kunnen worden,
  • De trappen en opgangen naar het binnenplein kunnen best schoon gemaakt worden.
  • Langs de verkeersroutes kunnen mos en alg verwijderd worden.
  • enz

Kortom, vele handjes maken licht werk en dus, bewoners -eigenaren en huurders – doe uw best en we maken ons op voor een mooi voorjaar en zomer.

Succes. 

Colofoon:

De redactie wordt gevormd door Els Niessen en Pieter Kemper. Heb je ook zin om hieraan mee te doen? Meld je dan bij : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.